अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग

मानिसहरू सोच्छन् कि धेरै वेद कण्ठ पारेर, ठूला-ठूला यज्ञ गरेर, करोडौंको दान दिएर वा जङ्गलमा गएर कठोर तपस्या गरेर ईश्वरलाई पाउन सकिन्छ। तर श्रीकृष्णले यहाँ स्पष्ट घोषणा गर्नुभएको छ— यी बाह्य विधिहरू राम्रा त हुन्, तर यी कुनै पनि साधनद्वारा मेरो यस विराट् रूपको दर्शन सम्भव छैन। अर्जुनले कुनै ठूलो दान दिएका थिएनन्, न त पञ्चाग्नि तापेर कठोर तपस्या गरेका थिए; उनीसँग त केवल श्रीकृष्णप्रतिको निष्कपट प्रेम, अनन्य श्रद्धा र सम्पूर्ण शरणागति थियो। भक्ति नै परमात्मालाई रिझाउने एकमात्र अचुक उपाय हो।

हामी अक्सर धर्मलाई बाहिरी विधि-विधान, देखावटी दान र औपचारिकतामा सीमित गर्छौं: - तर यदि मनभित्र अहङ्कार, कपट र स्वार्थ छ भने जतिसुकै कठोर तपस्या गरे पनि ईश्वरको साँचो अनुभूति हुँदैन। - भगवान्लाई हाम्रो धन, ठूला प्रवचन वा आडम्बर चाहिँदैन; उहाँलाई केवल हाम्रो शुद्ध, निष्कपट र समर्पित हृदय चाहिन्छ। - जब हृदयबाट अहङ्कार पखालिन्छ, तब मात्र दिव्य दृष्टिको उदय हुन्छ।