अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग

श्रीकृष्णको सौम्य, मुस्कानयुक्त र प्रेमपूर्ण मानव रूप देखेर अर्जुनको मुटुको तीव्र धड्कन शान्त भयो। उहाँले लामो राहतको सास फेर्नुभयो। 'सचेताः प्रकृतिं गतः'— अर्जुन भन्नुहुन्छ: "हे जनार्दन! त्यो महाविस्फोटक र भयानक विश्वरूप देखेर मेरो होस उडेको थियो, म विह्वल भइसकेको थिएँ। तर अब तपाईंको यो चिरपरिचित, प्रेममय मानव रूप देखेर म फेरि पूर्ण होसमा आएको छु र मेरो मन आफ्नो स्वाभाविक शान्तिमा फर्किएको छ।"

आध्यात्मिक जीवनमा कहिलेकाहीँ अति गहिरो वा विस्मयकारी अनुभव (Spiritual Awakening) हुन्छ: - तर त्यो अनुभवलाई आफ्नो दैनिक जीवनमा सन्तुलित रूपमा उतार्नु (Grounding) उत्तिकै आवश्यक हुन्छ। - 'प्रकृतिं गतः'— आफ्नो स्वाभाविक, सहज र व्यावहारिक जीवनमा फर्कनु नै परिपक्वता हो। - हामी आकाशमा जतिसुकै उचाइमा उडे पनि हाम्रा खुट्टाहरू जमिनमा दृढ हुनुपर्छ। - जीवनलाई सहज, प्रेमपूर्ण र सन्तुलित रूपमा जिउनु नै वास्तविक साधनाको फल हो।