अध्याय 8 : अक्षरब्रह्मयोग

श्रीकृष्णले यहाँ भौतिक जगत्‌को एक असाधारण र यथार्थवादी परिभाषा दिनुभएको छ: जसरी पुस्तकहरू राखिने ठाउँलाई 'पुस्तकालय' र हिउँ जम्ने ठाउँलाई 'हिमालय' भनिन्छ, त्यसरी नै यो संसार 'दुःखालय' (दुःखहरूको घर) हो। र यो 'अशाश्वत' (कुनै पनि कुरा सधैँ नरहने क्षणिक) छ। अर्जुन कुरुक्षेत्रमा आफन्तहरूसँग सदाका लागि सुखपूर्वक बाँच्ने भ्रम खोजिरहेका थिए। श्रीकृष्ण उनलाई झक्झकाउनुहुन्छ: यस नश्वर संसारमा कसैले पनि स्थायी सुख पाउन सक्दैन; यहाँ जन्म, रोग, बुढ्यौली र मृत्यु अनिवार्य छन्। त्यसैले क्षणिक संसारमा स्थायी सुख खोजेर दुःखी हुनुभन्दा परम सत्यलाई प्राप्त गरी जन्म-मरणको चक्रबाट मुक्त हुनु नै बुद्धिमानी हो।

हामी किन निराश हुन्छौँ? - किनभने हामी एउटा यस्तो संसारमा स्थायी सुख, पूर्ण न्याय र अमरताको अपेक्षा गर्छौँ, जुन संसारको स्वभाव नै परिवर्तनशील र दुःखमय छ। - जब कुनै योजना असफल हुन्छ वा प्रियजन बिरामी पर्छन्, हामी छक्क पर्छौँ: "ममाथि नै यस्तो किन भयो?" तर जब हामी स्वीकार गर्छौँ कि यो संसार त एउटा अस्पताल वा पाठशाला जस्तै हो, जहाँ चुनौतीहरू आउनु स्वाभाविक हो, तब हाम्रो अपेक्षाको बोझ हट्छ। हामी संसारका उतार-चढावलाई देखेर आत्तिन छोड्छौँ र आफ्नो भित्री अविनाशी शान्तिमा अडिग रहन सिक्छौँ।