अध्याय 9 : राजविद्याराजगुह्ययोग

यो श्लोक सनातन धर्मको सबैभन्दा ठूलो आशाको किरण हो। यहाँ कसैलाई सधैँका लागि नर्कको श्राप दिइँदैन; सुधार र रूपान्तरणको ढोका हरेक व्यक्तिका लागि अन्तिम घडीसम्म खुला रहन्छ। जसरी रत्नाकर डाँकाले राम-नामको आश्रय लिएर महर्षि वाल्मीकि बने; वा क्रूर हत्यारा अंगुलिमाल बुद्धको शरणमा आएर अरहन्त सन्त बने। श्रीकृष्ण अर्जुनलाई भन्नुहुन्छ: मानिसको विगत जतिसुकै कालो भए पनि, जब उसले आफ्नो गल्ती महसुस गरेर सत्यको बाटोमा दृढ संकल्प गर्छ (सम्यग्व्यवसितः), तब समाजले उसलाई पुरानो पापीको चश्माले हेर्नु हुँदैन; ऊ अब साधु भइसकेको छ।

हाम्रो जीवनमा हामी प्रायः आफ्ना पुराना गल्तीहरूको अपराधबोध (Guilt) मा पिल्सिएर बाँच्छौँ: - "मैले विगतमा यस्तो गल्ती गरेँ, म कहिल्यै राम्रो मान्छे बन्न सक्दिनँ।" - तर गीता भन्छ: तपाईंको विगतले तपाईंको भविष्य निर्धारण गर्दैन! महत्वपूर्ण कुरा यो होइन कि तपाईं हिजो कहाँ हुनुहुन्थ्यो; महत्वपूर्ण यो हो कि तपाईं आज कुन दिशामा फर्कनुभएको छ। जुन क्षण तपाईंले नकारात्मकता त्यागेर सत्य, इमानदारी र प्रेमको बाटो रोज्नुहुन्छ, त्यही क्षणबाट तपाईंको नयाँ जन्म हुन्छ। आफूलाई क्षमा गर्नुहोस् र नयाँ संकल्पका साथ अघि बढ्नुहोस्।