0%
Chapter 18 • Verse 20

अध्याय 18 : शान्तिशतकम्

शान्ति र जीवनमुक्ति (१०० श्लोक)

🧘अष्टावक्र उवाचसद्गुरु अष्टावक्र

प्रवृत्तौ वा निवृत्तौ वा नैव धीरस्य दुर्ग्रहः। यदा यत्कर्तुमायाति तत्कृत्वा तिष्ठतः सुखम्॥ २० ॥

छन्द: अनुष्टुप् छन्द

नेपाली भावार्थ

धीर आत्मज्ञानी पुरुषको मनमा न त कर्ममा लाग्नु (प्रवृत्ति) पर्छ भन्ने कुनै जिद्दी हुन्छ, न त कर्म छोडेर भाग्नु (निवृत्ति) पर्छ भन्ने नै कुनै दुराग्रह हुन्छ; समय र परिस्थितिवश जब जे काम अगाडि आइपर्छ, त्यसलाई सहज भावले गरेर ऊ सदा परम सुख र शान्तिपूर्वक आफ्नै स्वरूपमा स्थित रहन्छ।

The steadfast wise sage harbors no stubborn clinging either to worldly engagement (pravritti) or to total withdrawal (nivritti); whenever whatever presents itself to be done, having done that effortlessly, he remains happily at ease.

मूल आत्म-बोध (Key Takeaway) :

धर्मको नाममा 'म यो काम गर्दिनँ' भनेर हठ गर्नु पनि अहङ्कार हो, र 'म यो काम गरेरै छाड्छु' भन्नु पनि अहङ्कार हो। ज्ञानी नदीमा तैरने सुकेको पात जस्तै हुन्छ—पानीको बहावले जता लैजान्छ, ऊ त्यतै सहज भएर बग्दछ।

१. 'दुर्ग्रहः' — हठ र जिद्दीको अभाव

मानिसको मन सधैं कुनै न कुनै हठ (Dogma / Clinging) मा फस्छ:

  • संसारी मानिस भन्छ: "म यो काम जसरी पनि पूरा गर्छु, मलाई धन कमाउनै पर्छ (प्रवृत्तिको हठ)।"
  • धेरै साधकहरू भन्छन्: "म कुनै काम गर्दिनँ, म संसारबाट भाग्छु, मलाई एकान्त चाहिन्छ (निवृत्तिको हठ)।"

अष्टावक्र भन्नुहुन्छ: दुवै ठाउँमा 'दुर्ग्रह' (Obstinacy) छ!
तर धीर ज्ञानी कुनै पनि हठमा बाँधिँदैन।

  • यदि राज्य चलाउन आइपर्यो भने ऊ हाँसेर राज्य चलाउँछ।
  • यदि भोलि जङ्गलमा बस्ने परिस्थिति आयो भने ऊ त्यतिकै आनन्दले जङ्गलमा बस्छ।
    उसलाई न त कर्मको डर छ, न त अकर्मको लोभ।

२. 'यदा यत्कर्तुमायाति' — परिस्थितिको सहज स्वीकार

ज्ञानीले योजना (Planning) को मानसिक भारी बोकेर हिँड्दैन।

  • ऊ भोलिको चिन्ता गर्दैन।
  • वर्तमान क्षणमा जे काम स्वाभाविक रूपमा अगाडि आयो, उसले पूर्ण कुशलता र शान्तिले त्यसलाई गर्छ।
  • काम सकिएपछि ऊ फेरि आफ्नो शून्य मौनतामा फर्किन्छ।

जसरी ऐनाले आफ्नो अगाडि घोडा आयो भने घोडा देखाउँछ, हात्ती आयो भने हात्ती देखाउँछ; तर त्यो गएपछि ऐना फेरि खाली नै रहन्छ।

३. 'तिष्ठतः सुखम्' — सदा सुखी रहने कला

संसारमा को सुखी छ?
उही सुखी छ जो जीवनको प्रवाहसँग लड्दैन, बरु जीवनसँगै बग्न जान्दछ।
यही समर्पण र सहजता नै अष्टावक्र गीताको जीवनमुक्तिको अनुपम सूत्र हो।

मनन सूत्र:
"न प्रवृत्तिको जिद्दी छ, न निवृत्तिको डर; परिस्थिति अनुसार जे आयो त्यो गरेर सदा आनन्दमा रहनु नै जीवनमुक्तिको रहस्य हो।"