अध्याय 10 : विभूतियोग

अर्जुन यहाँ प्राचीन सनातन परम्पराका महानतम ऋषिहरूको प्रमाण प्रस्तुत गर्नुहुन्छ: देवर्षि नारद, असित, देवल र महाभारतका रचयिता महर्षि वेदव्यास— यी सबै आत्मज्ञानी ऋषिहरूले श्रीकृष्णलाई साक्षात् परब्रह्म मानेका थिए। तर अर्जुन भन्नुहुन्छ: "पहिले मैले यी कुराहरू अरू ऋषिहरूको मुखबाट सुनेको थिएँ (परोक्ष ज्ञान); तर आज कुरुक्षेत्रको यस पवित्र क्षणमा स्वयं तपाईंले मलाई आफ्नै मुखबाट यो सत्य बताउनुभयो (अपरोक्ष अनुभूति)!" यो अर्जुनको बौद्धिक समझबाट प्रत्यक्ष हृदयको साक्षात्कारमा भएको महापरिवर्तन थियो।

हाम्रो जीवनमा हामी धेरै राम्रा कुराहरू सुन्छौँ: - "प्रेम महान् हो, शान्ति आवश्यक छ, ईश्वर सत्य हुनुहुन्छ।" - जबसम्म हामी अरूको मुखबाट मात्र सुन्छौँ, त्यो केवल 'जानकारी' (Information) मात्र रहन्छ। - तर जब हामी आफैँ आफ्नै जीवनमा त्यस सत्यलाई अनुभव गर्छौँ, तब त्यो हाम्रो 'अनुभूति' (Realization) बन्दछ। सत्य अरूले भनिदिएर मात्र पुग्दैन, त्यो आफ्नै हृदयमा गुञ्जिनुपर्छ। जब सुनेको ज्ञान आफ्नै अनुभव बन्दछ, तब जीवनमा कुनै पनि संशय बाँकी रहँदैन।