अध्याय 10 : विभूतियोग

अर्जुनले यहाँ 'ऋतम्' भन्ने शब्द प्रयोग गर्नुभएको छ, जसको अर्थ हुन्छ— ब्रह्माण्डको कहिल्यै नबदलिने शाश्वत सत्य। अर्जुन अब कुनै तर्क, संशय वा दोधारमा हुनुहुन्न। उहाँ श्रीकृष्णका प्रत्येक वचनलाई परम यथार्थका रूपमा स्वीकार गर्नुहुन्छ। साथै उहाँ स्वीकार गर्नुहुन्छ कि देवताहरू (जो असल छन् तर अहङ्कार छ) र दानवहरू (जो दुर्गुणी छन्)— दुवैले आ-आफ्नो सीमित दृष्टिकोणका कारण परमात्मालाई पूर्ण रूपमा बुझ्न सकेका छैनन्। केवल अनन्य शरणागत भक्तले मात्र यो रहस्य बुझ्न सक्छ।

जबसम्म मनमा आधा-अधुरो विश्वास हुन्छ, तबसम्म मानिस विचलित भइरहन्छ: - "यो कुरा साँचो हो कि होइन? म ठगिने त होइन?" - तर जब मानिसले कुनै महान् गुरु, सत्य वा जीवनका सर्वोच्च मूल्यहरूलाई भेट्छ र पूर्ण हृदयले 'सर्वमेतदृतं मन्ये' (म यसलाई पूर्ण सत्य मान्छु) भन्न सक्छ, तब उसको मनमा एक अद्भुत स्थिरता आउँछ। सत्यप्रति पूर्ण विश्वास नै जीवनको सबैभन्दा ठूलो शक्ति हो। यसले मानिसलाई हरेक किसिमका मानसिक दोधार, हीनताबोध र डरबाट सदाका लागि मुक्त गर्दछ।