अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग

अर्जुनको मनमा अब भयको स्थान परम भक्तिको उन्मादले लिएको छ। उहाँले श्रीकृष्णलाई एउटै श्लोकमा बारम्बार नमस्कार गरिरहनुभएको छ— 'नमो नमस्तेऽस्तु सहस्रकृत्वः पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते'। जब प्रेम र श्रद्धाको बाँध फुट्छ, तब कुनै एउटा नमस्कारले मन तृप्त हुँदैन। अर्जुन हजारौं पटक, फेरि-फेरि, र अनन्त पटक श्रीकृष्णको पाउमा आफ्नो शिर झुकाइरहनुभएको छ।

मनुष्य जब आफ्नो अहङ्कारलाई पूर्ण रूपमा पखाल्छ, तब उसको हृदयबाट कृतज्ञताको यस्तै अविरल गङ्गा बग्छ: - 'नमो नमस्ते'— नमस्कार केवल औपचारिकता होइन, आफ्नो क्षुद्र अहङ्कारलाई विराट् परमसत्यको चरणमा समर्पण गर्ने महायज्ञ हो। - जति धेरै हामी जीवन, प्रकृति, गुरु र परमात्माप्रति कृतज्ञ हुन्छौं, हाम्रो हृदय त्यति नै शान्ति, प्रेम र आनन्दले भरिन्छ। - कृतज्ञता नै जीवनको सबैभन्दा ठूलो प्रार्थना हो।