अध्याय 12 : भक्तियोग

श्लोक १३ र १४ मिलेर भगवान्का प्यारा भक्तका पहिलो समूहका लक्षणहरू वर्णन गर्दछन्। श्रीकृष्णले भक्तिको परिभाषा कुनै बाहिरी भेषभूषा वा माला-तिलकमा होइन, चरित्र र हृदयको पवित्रतामा गर्नुभएको छ: १. अद्वेष्टा (शत्रुसँग पनि घृणा नगर्ने), २. मैत्र (सबैलाई मित्र देख्ने), ३. करुण (दुःखीको आँसु पुछ्ने), ४. निर्मम (कुनै वस्तु वा व्यक्तिमा अन्धो मोह नराख्ने), ५. निरहङ्कार (आफूलाई अरूभन्दा ठूलो नठान्ने), ६. समदुःखसुख (अनुकूल-प्रतिकूलमा स्थिर रहने), ७. क्षमी (गाली र अपमान गर्नेलाई पनि क्षमा गर्ने)।

मनुष्यको मनलाई सबैभन्दा बढी विषाक्त बनाउने कुरा 'द्वेष' (घृणा) हो: - जब हामी कसैलाई घृणा गर्छौं, हामी स्वयं विष पिइरहेका हुन्छौं। - श्रीकृष्णको पहिलो शर्त हेर्नुहोस्— 'अद्वेष्टा सर्वभूतानाम्' (कसैप्रति पनि रत्तिभर वैरभाव नहोस्)। - आफ्नो हृदयलाई सबैसँग मित्रता (मैत्री) र दया (करुणा) को फूलले सजाउनुहोस्। - अहङ्कार मेटिएपछि मात्र मानिस क्षमाशील र सुखी बन्न सक्छ।