अध्याय 12 : भक्तियोग

१२औं अध्यायको यो अन्तिम श्लोक भक्ति षट्क (अध्याय ७ देखि १२) को भव्य उपसंहार हो। श्रीकृष्णले यस अध्यायमा बताइएका सद्गुणहरूलाई केवल नियम मात्र नभनी 'धर्म्यामृतम्' (धर्ममय अमृत) भन्नुभएको छ। जसले यस अमृतलाई केवल सुन्ने मात्र होइन, आफ्नो दैनिक जीवनको आचरणमा उतार्छ, उसलाई श्रीकृष्णले 'अतीव मे प्रियाः' (अतिशय प्रिय) भन्नुभएको छ। यसरी भगवान्ले स्पष्ट गर्नुभयो कि भक्तिको सर्वोच्च रूप मन्दिरको घण्टी बजाउनु मात्र होइन, आफ्ना विचार, बोली र व्यवहारलाई ईश्वरीय सद्गुणले अमृतमय बनाउनु हो।

गीताको ज्ञान केवल पढ्न वा प्रवचन दिनका लागि होइन, जिउनका लागि हो: - 'धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते'— जब हामी दया, क्षमा, समता, सन्तुष्टि र कर्तव्यनिष्ठालाई आफ्नो जीवनको सास बनाउँछौं, तब हाम्रो जीवन स्वयं अमृत बन्दछ। - त्यस्तो साधकलाई भगवान्ले भन्नुहुन्छ— "तिमी मलाई सबैभन्दा प्रिय छौ।" - जब परमात्माको यति ठूलो प्रेम र साथ हामीसँग छ भने जीवनमा कुनै भय वा अभाव रहन सक्दैन।