अध्याय 2 : साङ्ख्ययोग

अर्जुनको मनमा भय थियो कि संसारमा कर्म गर्दा दुःख, अशान्ति र बन्धन मात्र हुन्छ। श्रीकृष्ण अर्जुनलाई कर्मयोगको अन्तिम फलको ग्यारेन्टी दिनुहुन्छ: "अर्जुन! जब ज्ञानी मनुष्यले कर्मको फलमाथि आफ्नो दाबी छोडिदिन्छ, तब उसलाई नयाँ कर्मको कुनै संस्कार लाग्दैन। उनीहरू 'जन्म-बन्ध-विनिर्मुक्ताः' बन्दछन्— जन्म र मृत्युको यो अनन्त घुम्तीबाट उनीहरू पूर्णतया मुक्त हुन्छन्। र उनीहरू त्यस्तो परम धाम प्राप्त गर्छन् जसलाई 'अनामयम्' भनिन्छ— जहाँ न कुनै शारीरिक रोग छ, न कुनै मानसिक शोक, न कुनै भय। त्यो पूर्ण परमानन्दको अवस्था हो!"

धेरै मानिसहरू सोच्छन् कि 'मोक्ष' भनेको मरेपछि मात्र पाइने कुनै आकाशको ठाउँ हो। तर गीता सिकाउँछ: - मोक्ष भनेको अहिले, यसै क्षणमा मनको बन्धनबाट मुक्त हुनु हो। - जब तपाईं अरूको अपेक्षा, नतिजाको डर, र लोभको साङ्लो चुँडाउनुहुन्छ, तब तपाईं यसै जीवनमा 'अनामयम्' (दुःखरहित शान्ति) मा प्रवेश गर्नुहुन्छ। - फलको चिन्ता त्याग्नु नै वास्तविक स्वतन्त्रता हो।