अध्याय 3 : कर्मयोग

श्रीकृष्णले यहाँ सम्पूर्ण ब्रह्माण्डको निर्माण सिद्धान्त व्याख्या गर्नुहुन्छ। ईश्वरले मानिसलाई एक्लो र स्वार्थी बनाएर पठाउनुभएन; मानिसको साथमा 'यज्ञ' (समर्पण र परस्पर सहयोगको सूत्र) पनि जोडेर पठाउनुभयो। ब्रह्माण्डमा कुनै पनि कुरा एक्लै बाँच्न सक्दैन: - सूर्यले पृथ्वीलाई ताप र प्रकाश दिन्छ (यज्ञ)। - बादलले समुद्रबाट पानी लिएर जमिनमा बर्साउँछ (यज्ञ)। - रूखले विषालु कार्बनडाइअक्साइड लिएर प्राणवायु अक्सिजन र मीठा फल दिन्छ (यज्ञ)। यदि सूर्य, हावा र रुखहरूले "हामी किन सित्तैमा दिने?" भनेर स्वार्थी हुने हो भने यो सम्पूर्ण सृष्टि एकै क्षणमा ध्वस्त हुन्छ। जब सम्पूर्ण प्रकृति यज्ञमा समर्पित छ भने, मानिस मात्र किन स्वार्थी हुने?

आधुनिक संगठनात्मक व्यवहार (Organizational Behavior) र जीवविज्ञान (Ecology) दुवैले पुष्टि गर्छन् कि सफलता एक्लो लडाइँ होइन, एकअर्काको सहअस्तित्व (Symbiosis) हो। एडम ग्रान्टले आफ्नो चर्चित पुस्तक 'Give and Take' मा लेखेका छन् कि संसारमा दीर्घकालीन रूपमा सबैभन्दा बढी सफल ती मानिसहरू हुन्छन् जो अरूलाई सहयोग गर्न (Givers) अग्रसर हुन्छन्। - जब तपाईं अरूको भलाइको लागि काम गर्नुहुन्छ, सम्पूर्ण प्रकृति र समाज तपाईंलाई सहयोग गर्न तयार हुन्छ। - यही नै 'इष्टकामधुक्' हो— निःस्वार्थ सेवाले सबै प्रकारको समृद्धि र सम्मान स्वतः लिएर आउँछ।