अध्याय 7 : ज्ञानविज्ञानयोग

श्रीकृष्ण यहाँ स्पष्ट विवेक प्रदान गर्नुहुन्छ: यदि कसैले कठोर परिश्रम गरेर इन्द्र वा स्वर्गको सुख पायो भने पनि त्यो स्वर्गको सुख अनन्त हुँदैन। पुण्य क्षीण भएपछि फेरि मत्र्यलोक (संसारको दुःख) मा फर्कनै पर्छ। त्यसैले त्यस्ता नश्वर वस्तु माग्नेलाई श्रीकृष्ण 'अल्पमेधसाम्' (थोरै बुद्धि भएका) भन्नुहुन्छ। प्रयत्न उति नै लाग्ने, समय उति नै खर्च हुने— तर प्राप्त हुने फल भने केही दिनको तुच्छ सुख मात्र! तर जसले स्वयं परमात्मालाई रोज्छ, उसले अविनाशी मोक्ष र परमानन्द प्राप्त गर्छ, जहाँबाट फेरि दुःखको संसारमा फर्किनु पर्दैन।

हाम्रो आधुनिक जीवनमा हामी आफ्नो अधिकांश समय, शक्ति र बुद्धि केका लागि खर्च गरिरहेका छौँ? - सामाजिक सञ्जालमा केही 'लाइक' पाउन, महँगो फोन देखाउन, वा क्षणिक वाहवाही बटुल्न। - ती सबै कुराको आयु कति दिन? केही क्षण वा केही महिना मात्र। त्यसपछि फेरि उही रित्तोपन र निराशा। हामी ससाना र नश्वर कुराहरूका लागि आफ्नो जीवनको अमूल्य ऊर्जा खेर फालिरहेका छौँ। यदि हामीले त्यही ध्यान र मिहिनेत आफ्नो चरित्र निर्माण, आत्म-विकास र परमसत्यको खोजीमा लगायौँ भने त्यसले हामीलाई स्थायी शान्ति र आत्मतृप्ति दिन्छ।