अध्याय 9 : राजविद्याराजगुह्ययोग

यो श्लोकमा श्रीकृष्णले मानव जीवन र परमात्माबीचका बाह्रवटा आत्मीय नाताहरू सूत्रबद्ध गर्नुभएको छ। यीमध्ये सबैभन्दा मीठो शब्द हो— 'सुहृत्'। 'सुहृत्' भनेको त्यस्तो मित्र हो जसले कुनै स्वार्थबिना केवल तपाईंको कल्याण चाहन्छ। संसारका साथीहरू पैसा, पद वा परिस्थिति हेरेर बदलिन्छन्; तर भगवान् यस्तो मित्र हुनुहुन्छ जो सुखमा पनि, दुःखमा पनि, र मृत्युको क्षणमा पनि मुटुभित्र बसेर साथ दिइरहनुहुन्छ। कुरुक्षेत्रको युद्धमा श्रीकृष्णले अर्जुनको केवल सारथि बनेर घोडाहरूको टाप धोइदिनुभयो, अर्जुनका बाणहरू आफ्नै छातीमा थापिदिनुभयो— यो केवल एक 'सुहृत्' (सच्चा हितैषी मित्र) ले मात्र गर्न सक्दछ।

जब जीवनमा सबैले साथ छोड्छन्, सबै ढोका बन्द हुन्छन्, तब मानिस कहाँ जाओस्? - गीता भन्छ: आफ्नो मुटु छाम्नुहोस्! त्यहाँ तपाईंको 'सुहृत्' (निस्वार्थ मित्र) सधैँ जागा छ। - उहाँ तपाईंको हरेक पीडाको साक्षी (सākṣī) हुनुहुन्छ, तपाईंको हरेक सासको भरणपोषणकर्ता (भर्ता) हुनुहुन्छ। जब हामी बाहिरी मानिसहरूबाट पूर्ण सुरक्षा र बिनासर्त प्रेमको आशा गर्न छोडेर आफ्नै भित्र बस्ने त्यो परम साथीसँग मित्रता गाँस्छौँ, तब हाम्रो जीवनबाट एक्लोपन, भय र निराशा सधैँका लागि समाप्त हुन्छ।