प्रगति: 0%
अध्याय 9 : राजविद्याराजगुह्ययोग
परम गोपनीय ज्ञान (सहज भक्ति)
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम्॥ २३॥
सरल नेपाली अनुवाद
श्रीभगवान् भन्नुहुन्छ— हे कौन्तेय! जो भक्तहरू श्रद्धापूर्वक अन्य विभिन्न देवी-देवताहरूको पूजा गर्दछन्, वास्तवमा तिनीहरूले पनि मेरै पूजा गरिरहेका हुन्छन्; तर त्यो पूजा अविधिपूर्वक (अप्रत्यक्ष र यथार्थ नजानेर) भइरहेको हुन्छ।
महाभारतको परिस्थिति
समस्त पूजाहरूको अन्तिम गन्तव्य
वैदिक परम्पराको यो अर्को अनुपम सहिष्णु र विशाल दृष्टिकोण हो:
जसरी आकाशबाट परेको पानी जुनसुकै नदीमा बगे पनि अन्ततः समुद्रमै पुग्छ (आकाशात् पतितं तोयं यथा गच्छति सागरम्, सर्वदेवनमस्कारः केशवं प्रतिगच्छति);
त्यस्तै कुनै पनि मनुष्यले संसारको कुनै पनि कुनामा, कुनै पनि नाम वा देवतालाई पुकारोस्— त्यो प्रार्थना अन्ततः परमात्मासमक्ष नै पुग्दछ।
तर श्रीकृष्ण यसलाई 'अविधिपूर्वकम्' (विधिबिनाको) भन्नुहुन्छ किनकि ती भक्तहरूले हाँगा र पातहरूमा पानी हाले, तर जरालाई चिनेनन्।
यदि सीधै रुखको जरामा पानी हालियो भने सम्पूर्ण हाँगा र पातहरू स्वतः तृप्त हुन्छन्।
आफ्नो जीवनमा प्रयोग
हाँगाबिँगा छोडेर मूल जरातर्फ लाग्नु (Addressing the Root)
हामी आफ्नो जीवनमा पनि समस्याका हाँगाबिँगा (Symptoms) मा अल्झिरहन्छौँ:
- टाउको दुख्यो भने पेनकिलर खान्छौँ, तर तनाव किन भयो भनेर हेर्दैनौँ।
- सम्बन्धमा समस्या आयो भने बाहिरी झगडा गर्छौँ, तर आफ्नो अहंकार र कम्युनिकेसनको समस्या सुधार्दैनौँ।
यसरी नै जबसम्म हामी जीवनका बाहिरी सतहहरूमा मात्र अल्झिरहन्छौँ, तबसम्म हाम्रो प्रयास 'अविधिपूर्वक' (अपूर्ण) रहन्छ।
जब हामी सिधै मूल कारण (आफ्नो भित्री चेतना र ईश्वर) सँग जोडिन्छौँ, तब जीवनका सबै सानातिना समस्याहरू आफैँ समाधान भएर जान्छन्।
व्यावहारिक सूत्र :
समस्याका बाहिरी लक्षणहरूमा मात्र नअलमलिनुहोस्। आफ्नो सोच, चरित्र र चेतनाको मूल जरालाई शुद्ध र बलियो बनाउनुहोस्।