अध्याय 10 : विभूतियोग

अर्जुन कुरुक्षेत्रमा आफूले गर्न लागेको युद्धबाट पाप लाग्ने भयमा डुबेका थिए। श्रीकृष्ण यहाँ पापबाट मुक्तिको अन्तिम साँचो दिनुहुन्छ: 'असंमूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते'। जब मानिसले परमात्मालाई केवल हाडछालाको एक संकुचित व्यक्ति मान्ने भ्रम (मोह) त्यागेर, उहाँलाई अनादि र अजन्मा परमतत्त्वका रूपमा साक्षात्कार गर्दछ, तब उसको सम्पूर्ण संकीर्णता पग्लिन्छ र ऊ पापका सम्पूर्ण बन्धनहरूबाट मुक्त हुन्छ।

पाप र अपराधबोध (Guilt) ले मानिसको आत्मालाई भित्रभित्रै कमजोर बनाउँछ। - मानिसहरू प्रायः सानातिना गल्तीहरू सम्झेर आफूलाई जीवनभर धिक्कारिरहन्छन्। - तर जब हामी बुझ्छौँ कि हाम्रो भित्री चेतना त्यो अनादि र शुद्ध परमात्माकै अंश हो, तब हाम्रो भित्री अज्ञानको मैलो तुरुन्तै पखालिन्छ। परमात्माको विराट् स्वरूपलाई जान्नु भनेको आफ्नै भित्री दिव्यतालाई ब्युँझाउनु हो। जसको भित्र ज्ञानको ज्योति बल्छ, उसका सबै पुराना अन्धकारहरू एकैछिनमा समाप्त हुन्छन्।