अध्याय 11 : विश्वरूपदर्शनयोग

अर्जुनले श्रीकृष्णको सर्वोच्च दार्शनिक स्वरूपको स्तुति गर्नुभएको छ। संसारले ब्रह्माजीलाई सृष्टिकर्ता मान्छ, तर ती ब्रह्माजीलाई पनि उत्पन्न गर्ने आदि-पिता स्वयं श्रीकृष्ण हुनुहुन्छ। उहाँ 'सत्' (दृश्य भौतिक संसार) पनि हुनुहुन्छ, 'असत्' (सूक्ष्म अदृश्य कारण प्रकृति) पनि हुनुहुन्छ, र यी दुवैभन्दा पर रहेको अविनाशी 'अक्षर परब्रह्म' पनि स्वयं उहाँ नै हुनुहुन्छ। त्यसैले सम्पूर्ण ब्रह्माण्डले उहाँको चरणमा नतमस्तक हुनु परम स्वाभाविक छ।

हामी जीवनमा कारण र कार्यको खोजी गर्छौं: - एउटा घटनाको कारण अर्को, त्यसको कारण तेस्रो हुन्छ। - तर त्यो अनन्त शृङ्खलाको अन्तिम मूल स्रोत कहाँ छ? त्यो नै 'आदिकर्त्ता' परमात्मा हुनुहुन्छ। - जब मानिसले बुझ्छ कि सबै कुराको मूल मुहान एउटै परमसत्य हो, तब उसका सबै अहंकारहरू शान्त हुन्छन् र उसले आफूलाई कृतज्ञतापूर्वक नमनको स्थितिमा पाउँछ।