अध्याय 12 : भक्तियोग

श्लोक ६ र ७ एउटै वाक्यका अङ्ग हुन्। यहाँ श्रीकृष्णले भक्तको जीवन-शैलीको व्याख्या गर्नुभएको छ: भक्तले संसारका आफ्ना कर्तव्यहरू छाड्नु पर्दैन; उसले केवल ती कर्महरूको केन्द्र परमात्मालाई बनाउँछ। खाना खाँदा, हिँड्दा, काम गर्दा वा युद्ध लड्दा— सबै कर्म भगवान्कै सेवा ठानेर गरिन्छ। मनमा अरू कुनै सांसारिक अभीष्ट बाँकी रहँदैन; केवल भगवान्को प्रसन्नता नै एकमात्र ध्येय बन्दछ।

धेरै मानिसहरू सोच्छन् कि ध्यान गर्न काम छाड्नुपर्छ: - तर गीता भन्छ— कामलाई नै ध्यान बनाऊ! - 'सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य'— जे काम गर्दै हुनुहुन्छ, त्यसलाई पूर्ण निष्ठा, इमान्दारी र प्रेमका साथ ईश्वरीय सेवा ठानेर गर्नुहोस्। - जब तपाईंले परिणामको चिन्ता ईश्वरलाई सुम्पनुहुन्छ, तब कामको तनाव हराउँछ र मनमा असीम शान्ति फैलिन्छ।