अध्याय 13 : क्षेत्रक्षेत्रज्ञविभागयोग

श्लोक ७ देखि ११ सम्म श्रीकृष्णले ज्ञानका २० वटा आन्तरिक लक्षणहरूको वर्णन गर्नुभएको छ। भगवान्को दृष्टिमा ज्ञान कुनै बौद्धिक पुस्तकीय सिद्धान्त होइन; ज्ञान त चरित्रको शुद्धता हो। यस श्लोकमा पहिलो आठवटा गुणहरू प्रस्तुत गरिएका छन्: १. अमानित्व: आफ्नो तारिफ खोज्ने रोगबाट मुक्ति। २. अदम्भित्व: भित्र एउटा र बाहिर अर्को हुने कपट त्याग्नु। ३. अहिंसा: सबैप्रति निर्वैर हुनु। ४. क्षान्ति: अन्याय र अपमान सहने आन्तरिक सामर्थ्य। ५. आर्जव: पानीजस्तै सरल र पारदर्शी हुनु। ६. आचार्योपासन: गुरुप्रति कृतज्ञ समर्पण। ७. शौच: आचरण र विचारको शुद्धि। ८. स्थैर्य: उतारचढावमा नडग्ने दृढता। ९. आत्मविनिग्रह: मनलाई लगाम लगाउनु।

धेरै मानिसहरू सोच्छन् कि ज्ञान भनेको धेरै किताब पढ्नु वा ठूला-ठूला दर्शनका कुरा गर्नु हो: - तर गीता भन्छ— यदि मनमा अहंकार छ (मानित्व), यदि बोलीमा कपट छ (दम्भित्व), यदि हृदयमा क्रोध र हिंसा छ भने त्यो मानिस जतिसुकै पढेलेखेको भए पनि अज्ञानी नै हो। - वास्तविक ज्ञानको सुरुवात 'अमानित्व' बाट हुन्छ— "मलाई कसैले तारिफ गरोस् वा सम्मान देओस्" भन्ने भिकारी मानसिकताबाट मुक्त हुनु। - जब मानिस सरल (आर्जव) र पवित्र (शौच) बन्छ, तब ऊभित्र सत्यको प्रकाश स्वतः प्रस्फुटित हुन्छ।