अध्याय 18 : मोक्षसंन्यासयोग

श्लोक ५१, ५२ र ५३ को महा-निष्कर्ष यहाँ छ। ब्रह्म साक्षात्कार गर्नका लागि बाहिरी भेषभूषा होइन, मनभित्रका यी छ विषालु विकारहरू त्याग्नुपर्छ: १. अहङ्कार: आफूलाई अरूभन्दा उच्च सम्झनु। २. बल: आफ्नो शक्तिले अरूलाई दबाउन खोज्नु। ३. दर्प: प्रशंसा र धनले मात्तिनु। ४. काम: अतृप्त भोगको भोक। ५. क्रोध: इच्छामा बाधा पर्दा जल्नु। ६. परिग्रह: आवश्यकता भन्दा धेरै जोहो गरेर राख्नु। जब यी छ विकार मेटिन्छन् र 'निर्ममः शान्तः' (कुनै कुरामा मेरो भन्ने आसक्ति नरहेको शान्त अवस्था) आउँछ, तब साधक साक्षात् ब्रह्म बन्न योग्य हुन्छ।

१. हामी किन अशान्त छौं? - किनभने हामीले अहङ्कार, रिस, वासना र सङ्ग्रहको भारी झोला बोकेर हिँडेका छौं। २. जबसम्म यो भारी बिसाइँदैन, तबसम्म मन हलुका र शान्त हुन सक्दैन। ३. 'निर्मम' हुनु भनेको जिम्मेवारी छोड्नु होइन, केवल स्वामित्वको मोह ("यो मेरो मात्र हो") छोड्नु हो। ४. जब मन शान्त हुन्छ, तब ईश्वर वा ब्रह्मको अनुभूति स्वाभाविक रूपमा हुन्छ।