अध्याय 6 : आत्मसंयमयोग

यो श्रीमद्भगवद्गीताको सर्वोच्च स्नेहमयी र ढाडस दिने श्लोकहरूमध्ये एक हो। यहाँ श्रीकृष्णले अर्जुनलाई 'तात' (अत्यन्त प्रिय पुत्र वा स्नेहपात्र मित्रलाई गरिने सम्बोधन) भनेर बोलाउनुभएको छ। भगवान्‌को यस महा-आश्वासनले अर्जुनको मात्र होइन, युगौंदेखिका साधकहरूको डरलाई सधैँका लागि मेटाइदिएको छ: "हे अर्जुन! तिमी किन डराउँछौ? प्रकृतिको नियममा कुनै पनि असल कर्म र साधना कहिल्यै खेर जाँदैन! यदि कसैले १० प्रतिशत मात्र पनि योग गर्‍यो र उसको मृत्यु भयो भने पनि, त्यो १० प्रतिशत साधना उसको आत्मिक बैंकमा सुरक्षित रहन्छ। कल्याणकारी मार्गमा हिँड्नेको कहिल्यै दुर्गति हुँदैन!"

धेरै पटक हामी सोच्छौं: "मैले यति धेरै इमानदारी देखाएँ, तर मलाई तत्काल कुनै ठूलो फल मिलेन।" - तर गीताको अटल घोषणा छ: संसारमा तपाईंका बाहिरी पद वा पैसा गुमिएलान्, तर तपाईंभित्र विकास भएको विवेक, धैर्य, ज्ञान र चरित्रको एउटा सानो कण पनि कहिल्यै नष्ट हुँदैन! - प्रत्येक असल विचार, प्रत्येक ध्यानको घडी र प्रत्येक सेवाकार्य तपाईंको चेतनामा अमर बनेर दर्ता हुन्छ। त्यसैले बिना कुनै भय र संकोच सत्कर्म र साधनामा लागिरहनुहोस्।